Thursday, May 2, 2019

උඩගෙදර කතා 143 ("කහට.... ")

" කහට..."

                    දැම්ම ම මල් හැදිල.
                          
                    අවුරුදු කියල නෑ. ඒ කැලෑ කෑමට පෙරේත අය ඉන්න බව දන්න හින්දා මිනිස්සු එව්වා ටවුමටත් ගෙනත්, විකුණංට. දවසක් හමාරක් පරනයි කියලා නම් පෙනෙනවා. ඒත් ඒක ලොකු ප්‍රශ්නයක් නෙවේ... අළුත් පිටම නම් වැඩියෙං හොඳයි තමා. ඒකට කියල දැන් එහෙම අපිට ඕනෑ ඕනෑ හැටියට ලැබෙනවායැ.

                    ඉස්සර නං කහට මල් පිපෙංට මැයි මාසේ මැද හරියවත් වෙංට ඕනෑ. දැං වුනත්.... මයෙ හිතේ, කහටමල් පිපෙන කාලේ වෙනස් වෙලා නෙවේ, අපි චන්ද්‍ර මාස බෙදා වෙං කරන හැටි වෙනස් වෙල තියෙන්නේ. තවම ස්වභාව ධර්මය වෙනස් කරංට තරම් අපි දියුණු නෑ.

                    බක් මහෙං සුමානයක් දෙකක් ගියාම එන පොඩි හුලඟට කිව්වේ කහටපත් හුලඟ කියල. මොකද ඒ හුලඟට කහට ගස්වල කොල හැලෙනවා. අර ලොකු කොල. ඊට පස්සේ ඔන්න මල් පිපෙංට පටං ගන්නවා. පිපුන කහට මල් හරි ලස්සනයි .. ඒ වාගෙම සුවඳයි. ඔය අතරේ අර හුලඟත් වර්ධනය වෙනවා, හුන්නස්ගිරියේ කන්ද කපපු තැනදී එහෙම සාක්කු වල තියෙන සල්ලිත් ඉගිල්ලිල යංට තරම් වෙනකල්..! ඔතෙංට ඩිංගක් එහායිං තමයි A26 පාරේ, සීතල පිරිසිදු දිය පාරවල් කන්දෙන් ගලා හැලෙන 'කහටගොල්ල' තියෙන්නෙත්.. නුවර මයියංගන පාර.

                     මල පිපෙංට කලිං වුනත් පිපුනට පස්සේ වුනත් ඒ අගහරිය කපල දාල හෝදා ගෙන යංතමට තම්බා ගන්නවා. හුඟක් තැම්බුනොත්, ඒ කියන්නේ බෙරි වුනොත්  හොඳ නෑ. රහ නෑ. ඒ තම්බා ගත්ත කහට මල්, වැඩිපුර තියෙනවා නං, අඟල් කාලේ විතර කෑලි වෙංට වනේ කොටා ගන්නවා. තියෙන්නේ ටිකයි නං පිරිසිදු ගලකිං තලා ගංටත් පුලුවං. දැං ආපහු ඇල් වතුරෙන් හෝදල මිරිකාගෙන, මිරිස් තුනපහ, අමුමිරිස්, කහ, රම්පේ කරපිංචා, ලූනු, ලුනු එක්කරල වතුර ටිකක් එක්ක උයල අබ ඇට  ටිකකුත් පුපුරවල තෙල් දා ගන්නවා. පොල් සම්බෝලයක් මිශ්‍ර කරල මැල්ලුම හදා ගංටත් පුලුවං. හාල් මැස්සං, කොස් ඇට එක් කරල රස වැඩි කර ගන්නවා. පිළියෙල කර ගන්න වෙන ව්දිහක් නං දන්නෙ නෑ.

                     මල් ආහාරයට පිළියෙල කර ගංට ඕනෑ ළපටි කාලයේදියි. නැත්තං, මෝරල දොඩම් ගෙඩි වාගේ හැදෙන කහට ගෙඩි මිනිසුංට කංට බෑ. ඒවා කන්නේ ඌරෝ. ඒ හිංදම මෝරපු කහට ගෙඩි වලට ඌරු කහට කියලත් කියනවා.

                      කහට වෑංජනය පෝෂ්‍යදායී බව අපි දන්නවා. සරීර අභ්‍යන්තරයේ විශේෂයෙන්ම බඩ වැලෙයි ආමාශයෙයි හට ගන්න තුවාල වලට කහට ආහාරයට ගන්න එක බොහොම හොඳයි කියලයි කියවෙන්නේ. ඒ වාගෙම දරු ප්‍රසූතියකට පසු මවගේ ඇතිවෙන අභ්‍යන්තරයි බාහිරයි තුවාල වලටත් කහට ආහාරයට ගැනීම හොඳයි. කාටත් බාහිර තුවාල සේදීමට කහට පොතු තැම්බුව වතුර හොඳයි.

                       ඉස්සර පං වර්ග වර්ණ ගන්වංටත්, සිවුරු පඬු පොවන කොටත් කහට පොතු තම්බල ගත්තලු.

                        කහට මල් වෑංජනය .... කිරි රහ හරි පැණි රහ හරි නං "කහට" කියල නම දායියැ! එව්වා කහට රහයි. ඒක පිරිය හිතෙන ලා කහට රහක්.. !

                                                                                                   simple"s"
2019.04.23

පළමු වැනි සහ සිව් වැනි පින්තූර අන්තර්ජාලයෙනි.

Friday, April 5, 2019

උඩගෙදර කතා 138 (ලිං කටෙං වැටුන එකා 25)

ලිං කටෙං වැටුන එකා   25.

"අපෙ අම්මා.... අප්පච්චිට ලොකු මහත්තයා එංට කිව්වා."
"දැංද ඕක කියන්නේ... දැං කොහොමදෑ ඉස්කෝලෙට යන්නේ? ඔය අප්පච්චි ඉන්නේ... කියා ගන්න එකයි. " අපෙ අම්මා තරහිං කියනවද කවටකමක් කරනවද කියල මට හිතා ගංට බැරුව ගියා. හැබැයි එහෙම කියල හිනා වෙවී මයෙ ගාවටම ආවා.
"අනෙ අපෙ අම්මා... ආං නිකට අල්ලට බර කරගෙන කල්පනා කර කර ඉන්නවා. මට නං යංට බෑ. අපෙ අම්මා කියංට..." බරක් ඔලුවට ආවම හැමදාම අප්පච්චි එහෙම තමයි කල්පනා කර කර ඉන්නේ. ඒ කියන්නේ අදත් මොකක් හරි වෙල තියෙනවා.

                         මම දැං ගමේ ඉස්කෝලේ නෙවෙයි ඉන්නේ. කලුන්තැන්නේ. මේ වාරේ මුල ඉඳල. දැං නං නිවාඩු. අවුරුදු  නිවාඩු. අද මං කොල්ලෝ එක්ක කඩේට උඩහිං පාරේ සෙල්ලං කර කර ඉන්නකොට අපෙ ලොකු මහත්තයා මුණ ගැහුනේ. කියන දේ අහගෙන කරනවා විනා, 'ඇයි.... මොකටද?' වාගේ එව්වා හරහට අහංට පුලුවනෑ මට, ඉස්කෝලෙං ගියා කියල.
"අප්පච්චි ලොකු මහත්තයා මුණ ගැහෙංට ගිහිං ඇව්ත් ඉන්නේ ඔය. " හිනා වෙවී  අපෙඅම්මා ඒ ටික කියනකොටත් උන්දැගෙ ඇස්වලට කඳුළු පිරිල.
"ඇයි අපෙ අම්මා... මොකද වෙල තියෙන්නේ?"
"මයෙ පුතා අයෙත් හපං කමක් කරගෙන ඕං. එංටකො අප්පච්චි ඉන්න තැනට යංට." අපෙ අම්මා මයෙ ඔලුවයි නලලයි ඉඹ ඉඹ කිව්වේ.. "මයෙ පුතා ගිය සිස්සත්ව විභාගෙං පාස් වෙලලු... "

                          අප්පච්චිගෙ මූණ බක්ක මලක් වාගේ පිපිල. ඉඳල හිටල දකිංට පුලුවං අර පිරිච්ච හිනාව මුණ පුරහම. මට දාහක් දේවල් හිත පුරා එහෙට්ට මෙහෙට්ට පනිනවා. සන්තෝසෙට මට කතා කර ගංට බෑ. තප්පරේට උගුර තොල කට වේලුනා. උගුරේ මොකොදෝ හිර වුනා. මට එක පාරම අප්පච්චි ලඟ දණ ගැස්සුනා.

"මයෙ පුතා එනවාරේ ඉඳල නුගවෙල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලේ..  නතර වෙංට වෙන්නෙත් එහෙ ඉස්කෝලේ බෝඩිමේ. කන බොන එව්වත් ආංඩුවෙං දෙනවලු."
"අනේ මයෙ කොල්ලා නැතුව මං ඉන්නේ කොහොමදෑ. රෑට තවම මයෙ තුරුල්ලේ ගුලිවෙන මයෙ රත්තරං... " අපෙ අම්මට කෑ ගැහිල ඇඬුනා. මටත් ඇඬුනා. අප්පච්චිත් ඇඬුවේ නැති වුනාට කට හඬ එහෙම පිටිංම වෙනස් වුනා.
"වාරේ පටං ගන්නකොටම යංට බෑ. අස්වීං සහතික ගංට ඕනෑ. එහෙට්ට ඇන්න එංට කියල තියෙන බඩු ලැයිස්තුව ගංටත් තියෙනවා. එහෙම සතියක් හමාරක් පමා වුනාට කමක් නෑ කිව්වා."

                          දෙයියනේ කවි කොලේකිං නම දැකල හිතේ ඇඳිච්ච මයෙ හීනේ, මට ඇත්ත වෙල. මටත් ලොකු ඉස්කෝලෙක ඉගෙන ගංට වාසනාවක්.. එක පාරම මහ සන්තෝසෙයක් මයෙ ඉහිං කනිං ගියාට මොකදෑ තියෙන අසීරුකං ටික මයෙ ඔලුවට එංට මහ වෙලාවක් ගියේ නෑ. කවදාවත් නැතුව මං එක පාරම දන්නේවත් නැති තැනක ඉන්නේ කොහොමදෑ....  අනික අපෙ අම්මයි අප්පච්චියි දෙන්නත් නැතුව. අලුත් ඉස්කෝලේ, ළමයි, ගුරුවරු කොහොම වෙයිද... ඒ ළමයි එක්ක තරඟෙට ඉන්ට මට පුලුවං වෙයිද..... මයෙ ගොඩේකමයි, අනික් අඩුපාඩුයි එක්ක මොන මොන ලැජ්ජා කෙරිලි වලට මූණ දෙංට වෙයිද.... අයියා දවසක් කිව්ව හැටියට මට ඉගෙන ගංට වෙන්නේ විද්‍යාව. මට එව්වා තේරුම් ගංට පුලුවං වෙයිද? ගමයි මයෙ යාලුවොයි දාල යන්නේ කොහොමද... අර සන්තෝසේ ටික ටික එව්වා මෙව්වා වුනා.

                          හවස් වුනාට මොකදෑ අප්පච්චියි මායි දෙවෙනි මහත්තයා බලංට ගියා.
"හ්ම්.... අපෙ හපනා... නේද මේ හවස් වෙලා...
මං පනිවිඩේකුත් එව්වා.. "
"අපෙ මහත්තයා... පනිවිඩේ....? පනිවිඩයක් ලැබුනා නං මට නොකියා ඉන්නෙ නෑ!"   හ්ම්.. ඒකත් දන්නවා. ඒ වුනාට පුරුද්දක් හැටියටයි විහිලුවටයි මයෙ ඇදයක් කුදයක් කියංටත් එපායැ.
"කොහෙද අපෙ මහත්තයා පනිවිඩේ ලැබුනත් සිහියක් කියල එකක් තියෙංට එපායැයි.  අර බයිසිකල් රෝදයක්, රිං එකදෝ මොකදෝ කියන්නේ.. එව්වෙං එකක් තියාන තිස් පැයම ඒක දක්ක දක්ක ඉන්නවා කොල්ලෝ කාංඩෙට එකතු වෙල... "
"කමක් නෑ... නිවාඩු කාලේනෙ. එන්ට කිව්වේ ඇයි කියල දන්නවා නේද සපුමල්?"
"එහෙමයි අපෙ මහත්තයා, අප්පච්චි ලොකු මහත්තයගෙ පනිවිඩේට එහෙ ගියාම කියල තියෙනවා." කිය කියම මම අපෙ මහත්තයට දණ ගහල වැන්දා.
"ඉතිං සපුමල් මටත් බොහොම සන්තෝසයි. දන්නවද... මේ පැත්තටම ඉස්සර වෙලාම අටේ ශිෂ්‍යත්ව  විභාගය පාස් වෙලා තියෙන්නේ සපු තමයි. පහේ විභාගේ පාස් වුන අය නම් ගමේම ඉන්නේ. අර ජයවර්ධන එහෙම."
"ඔව්.. අපෙ මහත්තයා නෑදෑ කමටත් වැඩිය මෙයාගෙ හොඳම යාලුවානෙ. "
"දැං නුගවෙල ගියාම හැම දේම අලුත්. පාඩම් වැඩ නං සපුට ප්‍රශ්ණයක් වෙන්නෑ..අනික ඔය සමහර අයට මෝඩ කමට ඉරිසියාවකුත් එනවානෙ.. එන්න එව්වයින් පරිස්සම්වෙන්ට ඕනෑ. ටික දවසකටවත් කලුන්තැන්නට යන්ට වුන එකත් හොඳයි. සපුට රට තොට ටිකක්වත් අඳුරා ගන්ට."
                            
"හිටිය එක වාරේදිම විභාගෙන් පලවෙනියා වුනා කිව්වමත් මට බොහොම සතුටු දැනුනා. අලුත් ඉස්කෝලෙට ගියාම ඔය පොත්පත් ඔක්කොම වෙනස් වෙනවා. බඩු ලැයිස්තුව එව්වට පොත් ලැයිස්තුව එවලා නෑනේ.... ඒක දකිනකල් මොකවත් දැන්ම සල්ලි වලට ගන්ට එපා.

                        දෙවෙනි මහත්තයා මට තව ගොඩක් දේ කියල දුන්නා. ඒ නෝන මහත්තයත් "හරියට සන්තෝසයි." කිව්වේ මයෙ ඔලුවත් අත ගාල.
"අපෙ මහත්තයට බුදු බව අත් වෙංට ඒ කරුණාවෙං තමයි මයෙ කොල්ලගෙ ඇස් දෙක පෑදුවේ. නිමාඩු වෙලාවට තමන්නේ වැඩක් කරගෙන ඉංට බැරුවටයැයි."
"මේ  කොල්ලගෙ දක්ෂ කමයි උවමනාවයි දැක්කම දන්න දෙයක් උගන්නන්ට හිතෙනවා. සපු මතක තියා ගන්ට ඕනෑ.. මේ මව්පියෝ නොවිඳිනා දුක් විඳගෙන මේ උගන්නන්නේ.. ඉතිං අපි කාටත් එව්වට කෙලෙහි ගුණ සලකන්ට තියෙන්නේ හොඳින් ඉගෙන ගැනීමෙන්. මතකනේ අර කවිය..'තුබූ තැනක සොර සතුරන් ගත නොහෙනා... උගතමනා ශිල්පයමයි මතු රැකෙනා.' මොන තරම් ගැඹුරු තේරුමක් තියෙනවද.... "
"එහෙමයි අපෙ මහත්තයා.."
"සපූ යංට කලිං අයෙත් මෙහෙ ඇවිත් යංට."

                         අපි තව හුඟක් කතා කර කර ඉඳල ගෙදර ආවේ. මට කලුන්තැන්නට ආව ගිය හැටියි වෙච්ච දේවලුයි එක පේලියට මතක් වෙංට පටං ගත්තා.. ඒ ඒ වෙලාවට සමහර එව්වට දුක හිතුනා තමයි. ඒත් ඒ දේත් දැන කියා ගංට ලැබුන එක හොඳයි...

(ඊලඟ කොටසත් මේකටම සම්බන්ධයි.)

                                                                                                   simple"s"
2019.04.05

උඩගෙදර කතා 137. ("රත්තරන් බහුලයි.)

"රත්තරන් බහුලයි......"

"ඇයි අම්මේ අප්පච්චිට ඩෝං ගිහිං... "
"දවල් කෑම කාල ඉවර වුන වෙලාවේ ඉඳල ඔහොම තමයි.. "
"චූටිට මොනවත් කිව්වද?"
"නෑ... නෑ... FB බලනවටයි, අලුත් media pad එක ගත්තටයි අදත් .. "
"නෑ.. නෑ.. එහෙම මොකුත් කිව්වෙ නෑ."
"මං ආවා කියල ඔලුව ඉස්සුවේවත් නෑ... කොට කොට ඉන්න එකට මං එබිල බැලුවා. 'රත්තරන් බහුලයි... ' කියල මොකක්දෝ ටයිප් කරලා දැක්කා."
"අර ශ්‍රී නදීකා ජුවෙලර්ස් කියලා එකකින් අවුරුදු පැතුමක් ඇවිත්. කාටද මුද්දක් අරන් දුන්නේ කියලා මං විහිලු කෙරුවා. ඒකටද දන්නෙ නෑ එහෙනං.."
"බලමුකො.. "

"මොනවද අම්මේ කන්න තියෙන්නේ... වෑංජන?"
"කතුරු මුරුංගා කොල තෙල්දාලා, ගමේ රාබු අලයි කොලයි එකට මැල්ලුම, කරවිල උයලා.. "
"හ්ම්... ගෙදර තිත්ත අඟුනයි ගොටු කොලයි තිබුනනෙ. ඒ එකක්  සලාදේ හදන්න තිබුනනෙ අම්මේ.."
"ඔය තියෙන්නේ ඕනෑ නං හදා ගන්න එකයි... "
"අනේ අම්මේ මෙහෙම කරව්ල මාලුව කෑවැහැකියැ..."

                                   *                                  *                                    *

                           කොච්චර තිත්තයි තිත්තයි කිව්වත් අපෙ ගෙවල් වලට කරවිල නොගෙන ඉන්නවායැ. නොකා ඉන්නෙත් නෑ. ඒ කියන්නේ කරවිල ගුනයි විතරක් නෙවේ. රසයිත්
                           කරවිල ස්වාභාවිකවම තිත්තයි. නම කිව්ව ගමං මතක් වෙන්නේ ඒ තිත්ත. ඒත් ඉස්සර කාලේ ඉඳලම කරවිල තිත්ත අඩු කරන විදියවල් අපේ ගෙවල් වල තියෙනවා. පොල් වතුරත් දාලා උයන එක, ලුනු වතුර දාලා කොරහේ අතුල්ලන එක, ගොරක කෑලි දෙක තුනක් දාලා තම්බන එක වාගේ... කරවිල වෑංජන හදන විදියවලුත් ගොඩයි.

01. ඉස්සර නං බහුලවම කළේ මැල්ලුම හදන එක. ඇඹුල් කැත්තෙන් හීනියට ලිය ලිය ලුණු වතුර තියෙන කොරහට දානවා. කොරහේ හොඳට අතුල්ලලා සෝදලා මිරිකාගෙන, මිරිස් තුන පහයි, කහ බින්දුවකුයි, රතුලූණු, කරපිංචා වාගේ ඒවත් දාලා වතුර ටිකක් එක්ක ලිපේ තියනවා. වතුර වැඩි කරගෙන කරවිල බෙරි වෙන්ට නම් දෙන්ට එපා. මේවා තරමකට තැම්බුනාම එක්කෝ ඔය විදියටම, අබ ටිකක් පුපුරවලා තෙල් ටිකක් දානවා, එහෙම නැත්තං අඹරා ගත්ත පොල්, සුදු ලූනු, ගම්මිරිස් ඇට දෙක තුනක් කලවම් කරලා තෙල් දානවා.

02. කරවිල වෑංජනය / ඇඹුල හදලා ගන්න එකත් බොහොම කෙරෙනවා. මෙහෙම හදන්ට කරවිල ලොකු තීරු වලටයි කපා ගන්නේ. ඒවා ගොරක බික් දෙක තුනක් එක්ක ටික වෙලාවක් තම්බලා වතුර පෙරා ගන්නවා. මිරිස් තුනපහ, රතුලූනු, රම්පෙ කරපිංචා, පොල්කිරි එක්ක, උලුහාල් ටිකක් බැදුන තෙලට දාලා බානවා. මේවා එක්කෝ අර තැම්බුව ගොරක එක්කම උයන්නේ. එහෙම නැතිනම් ඒවා අයින් කරලා තක්කාලි ගෙඩියක් කපලා දාලා උයා ගන්ටත් පුලුවන්.

03. අර මාලු මිරිස් පුරවලා උයන්නේ තැවරෙන්ට.  අන්න ඒ වගේ පොඩි කරවිල ගෙඩි වල මදේ අයින් කරලා ඒ ෆිලිං එකම දාලා කිරෙන් උයලා ගන්නවා සමහර අය.

04. ලොකු තීරු උණුවතුරේ යන්තම් තම්බලා අරන් තුනපහ ලූනු උම්බලකඩ අමු මිරිස් කලවම් කරලා කිරි නොදා තෙල් දාලත් ගන්නවා.

05. මේ ඔක්කොටෝම වැඩිය දැන් ජනප්‍රිය වෙලා තියෙන්නේ, කිසි ගුණයක් නැති, බැදපු කරවිල සලාදේ. මේකට ගන්නේ රුපියලේ සත පනහේ සයිස් එකට ලියා ගත්ත කරවිල. ඒවා කරුස් කුරුස් වෙනකල් තෙලේ බදිනවා. වැඩිපුර බැදුනොත් දත් මදින්ට තමා ගන්ට වෙන්නේ...! දැන් ඒකට ලියා ගත්ත අමු මිරිස්, ලූනු, (කන අය!) උම්බලකඩ, තක්කාලි (හෝ දෙහි ඇඹුල්) දාලා කලවම් කර ගන්නවා. මේ සලාදේ ජනප්‍රිය වෙන්ට හේතුව ඒක තිත්ත නෑ. රසත් වැඩී. කෑමට ගන්ට කිට්ටු කරලා කලවම් කර ගත්තොත් ක්‍රිස්පි ගතිය සෑහෙන්ට බේරා ගත්තෑකි.

                                 *                                  *                                  *

                           කරවිල දිය වැඩියා රෝගීන්ට බොහෝම ගුණයි. සමහර අය අමු කරවිල  කොටලා මිරිකලා බොනවා කියලත් කියනවා.පොඩි අයගෙ එහෙම පණු රෝගත් අඩු කරනවා. හමේ රෝග වලට ගුණයි විතරක් නෙවේ... හම පැහැපත් කරනවා. රන්වන් පාටට... ඒ ඇයි කියලා දන්නෙ නෑ නේද? කරවිල වල රත්තරන් බහුලයි. තිත්ත රස ආහාර කොයි එකෙත් රත්තරන් තියෙනවා කියනවා.

                           කරවිල වර්ගත් දෙකක් තුනක් තියෙනවා. අපි සාමාන්‍යයෙන් කෑමට ගන්න කරවිල වලින් කොල පැහැති ගෙඩි ගුණයෙන් වැඩිලු. ඒ වාගෙම බටු කරවිල කියන කුඩා වර්ගයේ ගුණය ඉතා ඉහලයිලු. තුඹ කරවිල රසවත් ගුණවත්. ඉස්සර කැලෑවෙන් කඩා ගත්ත තුඹ කරවිල (තුඹ කියලා විතරයි කීවේ.) වල තිබුනේ කිරි රසක්. ඉදෙන වෙනත් වෑන්ජනයක තැම්බෙන්ට ඇරලා පොඩ් අයට නිකං කන්ට දෙනවා. ඒ තරම් රසයි. තුඹ කරවිල ආර්ථික බෝගයක් වුනාට පස්සේ තිත්ත රසයක් එක් වෙලා. සාමාන්‍ය කරවිල එක්ක පරාගණය වීමෙන් වෙන්ට ඇති. කැලෑවේ හැදෙන තුඹ වැල් වලින් අවුරුදු කීපයක් පලදාව ගන්ට පුලුවන්. ඒවායේ අල ගෙනත් ගෙවල් වල හිටවන්ට මිනිස්සු බයයි. වැරදි රූප කැපිලා තමන් අතින්ම හූනියම් වැලලෙයි කියලා.. !

                                *                                  *                                      *

"අම්මේ, අප්පච්චි තරහ වෙලා ඉන්නේ ඇයි කියලා මට නං තේරුනා. කෝ අම්මේ අද පොල් කෑලි උලුප්පලා කරවිල වෑන්ජනේට දාන්ට අමතක වුනා නේද? ඒවා නැතිව කන්ට පුලුවන්යැ... අනික, බලන්ටකො අද වෑන්ජන කම්බිනේෂන් එක... කරවිල, කතුරු කොල, රාබු. ඔය ඔක්කොම ලාවට ලාවට හරි තිත්ත ඒවනෙ."
"මට ඒකත් අමතක වුනා... ! රත්තරං බහුල වුනාටම වැඩක්‍ යැ, කන්ටත් එපායැ නේද?"

                                                                                             simple"s"
2019.04.02