Wednesday, November 20, 2019

උඩගෙදර කතා 196 ලිං කටෙං වැටුන එකා 59

ලිං කටෙං වැටුන එකා   59

"හයයි තුනයි සර්..."
"ෆේල් මොනවද?"
"ඉංග්‍රීසියි ඇප්ලයිඩ් මැත්ස්සුයි සර්."
ඉංග්‍රීසියි ඇප්ලයිඩ් මැත්ස්සුයි... ඇප්ලයිඩ් මැත්ස්සුයි. මං කියන්නෑ.... මුරන්ඩු කමනෙ. දැන්වත් තේරෙනවද zoo botany කරා නම් පාස් වෙනවා. ක්‍රඩිට් ලැබෙනවා. තව ක්‍රඩ්ට් දෙකක් තිබුනා නම් ලංකා බැංකුවට, මහජන බැංකුවට එහෙමත් ඉල්ලන්ට තිබුනා කියලා.තෝරා ගැනීමක් දීලා තියෙන්නේ තමන්ට පහසු, තමන් වඩා දක්ෂ එක තෝරා ගංට. කොහෙද පන්ඩිත වුනානෙ." මයෙ හිතේ සර් ඇවිත් තිබුනෙම මගෙ ප්‍රතිපල දැනගෙන. මට බනින්ට ලෑස්ති වෙලම. එක අතකට ගොංකං කරංට කරංට තෙල් ගාංටයැ. ඇත්තටම සර් මට දොස් කියන්නේ මං අතෑරියේ සර් උගන්නපු සබ්ජෙක්ට් නිසා අමනාපෙටම නෙවේ. අපේ හැකියාවන් අපිට වඩා දන්නේ අපෙ සර්ලා.

                 අරහෙම කියල මඩුගල්ල සර් ලමයි බල බල හිටිය ප්‍රතිපල ලේඛනය අතට අරන් විභාග අංක දිගේ ඇඟිල්ල ඇන්න ගියා. තත්පරෙං තප්පරේ මූණේ ඉරියව් වෙනස් වෙනකොට මට බයත් හිතුනා ගහයිද කියලත්.
"මේ ටික කර ගන්ටද ඔච්චර දැඟලුවේ... ගිහින් ගෙදරටයි අබේරත්න සර්ටයි මොනවද දැන් කියන්ට හිතාගෙන ඉන්නේ? අබේරත අයියට නම් මම කියනවා සපූගෙ පන්ඩිතකම ගැන. නැත්තං මටත් දොස් කියයි."
               
                  මං උත්තර දෙංට ගියෙ නෑ. සිමෙන්ති පොලොව කකුලේ මාපටඟිල්ලෙං කඩංට බැරිද කියල බල බල හිටියා. මං සෙකන්ඩ් ෂයි හොඳට කර ගන්නවානෙ!
"ඒලෙවල්ස් ලියංට පුලුවන්නේ. ඒ අතරෙම තව සැරයක් ඕලෙවල් කරන්ට ලෑස්ති වෙන්ට. හොඳින්  මහන්සි වෙන්ට."
"එහෙමයි සර්."
"කරගෙන තියෙන ටිකට මම සුබ පතනවා සපුමල්." කියල මඩුගල්ල සර් ගියා.
"Thank you sir."

                   මයෙ ප්‍රතිපල මෙහෙමයි: බුද්ධ ධර්මය D,   සිංහල සාහිත්‍යය - Physics C,   ගණිතය - සිහල භාෂාව - Chemistry S. මයෙ හිතේ බය තිබ්බ හැටියට මේ තරමිං ගියා මදෑ! ඔය බය විභාගෙට පාඩම් කරනකොටත් තිබුනා නං. හ්ම්... පාඩම් කිරීම අවනම්බුවක් කියල සලකපු රැල්ලේ ප්‍රථිපලය බොහොම ඉහලයි. ශිෂ්‍යත්වේ පහ අට දෙකේම, කොල්ලංගෙං විභාගේ පාස් වෙල තියෙන්නේ පස් දෙනයි. මං ඇර, හේරත් හයයි පහක් ඇන්න. දයයි ටීඩබ්ලිව්යි දෙන්නත් හයයි තුනයි. අනික් අයත් හයයි කීයයිදෝ. ඔයින් කව්දෝ හතයි තුනත් ඇන්න. සිස්සත්ව ගෑණු ලමයි තුන් දෙනයි ඒ ලෙවල් සුදුසුකම් ලබල තියෙන්නේ කියලයි ආරංචි.

                   මට මතක් වෙන්නේ අපි රෑට රෑට සකච්ඡත් කෙරුවානෙ! බම්බුව...! මං හිතුවා ඉංග්‍රීසි වලට S එකක්වත් තියෙයි කියල. මයෙ මෝඩකම. ඉංග්‍රීසි සාකච්ඡා, සමාගං  නැතිව පාඩුවේ හිටියා නං මොන ලැජ්ජාවක්වත් නෑනෙ.. හැබැයි මයෙ ඉංග්‍රීසි ප්‍රථිපලය ඇහුව හැම එක්කෙනාම වාගේ කිව්වේ, 'ඒ subject එක නං re-scrutinising දාංට' ම කියල. පිස්සු.. තව කීයකට හරි කෙලවෙන වැඩක්.

                   ලතා හිතුවා වාගෙම එයාට වැඩ හතරයි. එච්චරයි. එයා එක්කෝ ගමේ ඉස්කෝලෙට නැත්තං අයියා එක්ක කොලඹට ගිහිං Arts කරනවලු. ඒ අය හයේ පංතියේ ඉඳල මෙහෙ... අන්තිමට ප්‍රතිපලේ ඕකයි. ලතා කීප සැරයක් මාත් එක්ක ගොඩක් කතා කෙරුවා. මේ වෙනකොට දහ සැරයක් වත් කියල තියෙන්නේ... අපෙ හිතවත්කම් දිගටම පවතිංට ඕන කියන එක. හැබැයි ලතා කිසිම වෙලාවක කඳුලක් වැට්ටුවේ නං නෑ, ප්‍රතිපල ගැනවත් ඉස්කෝලෙං යංට වෙන එක ගැනවත්. 

                   ප්‍රථිපල ආව දෙවෙනි දවසේ ඉස්කෝලේ ඇරිල මං හොස්ටල් එකට ගියාම මයෙ පපුව පිස්සිල ගියා. මං පාස් වෙච්ච ඩිංගේ තිබ්බ සන්තෝසේවත් විඳ ගංට බැරි දෙයක් වෙල. දෙවෙනි වතාවටත් විභාගේ පේල් වුන සිස්සත්ව ලමයි ඒ අයගෙ බඩු පැක් කරගෙන... ගෙවල්වලට යංට. ඒ අය එක්ක දඟලපු දැඟලිලි, ඩස්ට්බින් තල තල කියපු සිංදු, කතා ක‍රපු පන්ඩිත කම් ...! ඔය ඔක්කොම සදහටම ඉවරයිනේ ඉතිං. සිස්සත්වේ තීරණයවෙන්නේ දෙවෙනි සැරේ ප්‍රතිපල වලින්. දෙවෙනි සැරෙත් පේල් නං හොස්ටල් එකෙමුත් යංට ඕනැ. ලමයි කිප දෙනෙක් නං ලඟ ලඟ ගෙවල් වල නතර වෙල තුංවෙනි වතාවට විභාගෙට එංටත් ලෑස්ති කරගෙන. අනික් අය ආපහු ගමේ ඉස්කෝලෙං ආර්ට්ස් කරංට හදන්නේ. තව අය කියංටත් දුකයි... ගෙදර යන්නේ කැත්ත උදැල්ල හොයාගෙන. 

                  මටත් මහා අතරමං වුන ගතියක් දැනෙන්නේ. මඩුගල්ල සර් කිව්වා වාගේ මේ ටික කර ගංටද අවුරුදු තුනක් ගෙවල් වල අයටත් වද දීගෙන උඩ පැන්නේ. එදා රෑ දයයි මායි හුඟක් වෙලා කතා කර කර හිටියා. දයත් වැඩි සතුටකිං නෙවෙයි, එයාගෙ ප්‍රතිපල ගැන.
"සපූ... යන්තං අවශ්‍ය වයසට එනකොට මම නං ශිෂ්‍ය ගුරු විභාගේ ලියනවා. තව ගෙවල් වලට වද දෙන්ට හිතට එකඟ නෑ මචං. නංගිටත් වියදම් කරන්ට එපායැ."
"ඔයා කරන එකක් මාත් කරනවා. දයා තව Irrigation Depatment එකේ Irrigation  Learners යංට පුලුවන්ලු. පලාත් පාලන සේවා දෙපාර්තමේන්තුවේ ඔය ගම් සභා වලට එහෙම කර්මාන්ත ඕවර්සියර්ලා ගන්නවලු. ඔහොම අපිට ඉල්ලංට පුලුවං එව්වා තව තියෙනවා. අනික... Centrai Clerical. අනේ .... Doctor, Engineer වගේ ලොකු ලොකු හීන නං ඕන නෑ. කාලයක් මහන්සි වෙල ඉහලට යංට පාර තියෙන සාමාන්‍ය එව්වා හොයමු මචං."
"ඔය ඔක්කොම ඇත්ත... අපි ටිකක් වැඩි අවධානයෙන් ඉඳිමු... මහරගම ට්‍රේනිං ගැන. විද්‍යාව, ඉංග්‍රීසි දෙකටම අපිට ඉල්ලන්ට පුලුවන්."
"මොන ඉංග්‍රීසිද මචං... මට ඉල්ලංට බැරි වෙයිනෙ.. ඒත් මං හිතා ගත්තේ ජොබ් එකකට කොහොම වුනත් මං ඉංග්‍රීසි දිගටම කරනවා කියල. එතකොට ප්‍රයෝජනයක් වුනොත් එහෙමයි... නැත්තං එහෙමයි!"
"සපූ... ඔයා හිතනවා වැඩී. යාපා සර් මොනවද කිව්වේ.?"
"මම තවම වැඩිපුර කතා කරල නෑ."
"අන්න මචං නියම ඔලුව. උඹ දවසක් දිගට කතා කෙරුවොත් හැමදාම හොයාගෙන යයි. එයා කියන ඒවා ඔක්කොම මතක තියෙන්නෙ නෑ. ප්‍රතිපල ගැන කතා කරන අතරේ මොකකට හරි සර් මෙහෙමත් කිව්වා.ඒක මට අමතක වුනේ නෑ. 'මාඕ සේතුං කියලා තියෙන්නේ.. මාලුවෙක් වතුරේ අතරමං වෙන්නේ නෑ.' කියලා."

                      මයෙ හැසිරීම් ගැන මේ දවස් වල දෙතුං දෙනෙක් අවධානයෙං ඉඳල තියෙන්නේ, මං හිත අමාරුවෙං ඉන්නේ කියල දයාගෙං දැන ගෙනද කොහෙද... විසේසෙං මාදි නංගිත්. දවසකට එක සැරයක් වත් කතා කරංට මහංසි වෙනවා.
"අපෙ අයියා කිව්වා සපූ අයියා ප්‍රථිපල ගැන හිතේ අමාරුවෙන් ඉන්නේ කියල. අයියා A Level Qualify වෙලත්නෙ. එහෙමත් නැතිව කොච්චර ඉන්නවද? ඉතිං අයියා ඔච්චර හිතන්ට එපා. අපි ආයෙ මහන්සි වෙලා විභාගේ කරමු."
"මට දුක, තව ටිකක් මහන්සි වුනා නං, තත්වේ මීට වෙනස්නෙ නංගී. "
"Second time හොඳට කරමු. මාත් පස්සෙන්ම ඉන්නවානෙ."

                     පස්සෙං ඉන්නවා තමයි... ගිය සැරේ මට කෙල වෙංට උඹත් වක්‍රව හවුල් කෙල්ල! ඒක කියංට ඕනෑ වුනත් දිව නැමුනෙ නෑ. ඒ වෙනුවට කියවුනේ වෙන එකක්!

"හැමදාම... ?"
"ඔව් හැමදාම.
ඒක නෙවේ... මේ සතියේ අපෙ ගෙදර යමු අපිත් එක්ක...?"
"හා... 
හැබැයි අයියා කිව්වොත්... මමම අහල එංට බෑනෙ."
"අපෙ අයියා සපූ අයියට කොච්චර හිතවත්ද කියල අයියා දන්නෙ නෑ. අයියා හිතේ අමාරුවෙන් කියලා එයත් හිතේ අමාරුවෙන් ඉන්නේ. "
"එහෙමමත් නෑ ඉතිං..  මාත් දන්නවා දයා ගැන."
"හොඳයි මට කරන්ට පුලුවන් හැම දෙයක්ම මාත් කරන්නම්. ඒත් ඉතින් හිතේ අමාරුවෙන් ඉන්නේ ලතා අක්කා මෙහෙන් ගියාට නම්.... මට කරන්ට දෙයක් නෑ."
"ම්ම්ම්ම්.. මේකිත් දැන් හොඳට පැහිල. මී පැටියා වාගේ හිටියට!"
"එතකොට ඔ.. ඔ.. අයියා පූස් පැටවා...? එහෙමද?"
"ඇයි... 'ඔයා' කියංට බයයි නේද?"
"ඉතිං..... ඔයත් එහෙමනේ!"

                   මාධාංගනී... ! මාධංගනී පංතියට දිව්වා. කොහෙංද අප්පා මටවත් නැති ගටක් මේකිට ආවේ!

                                                                                                  simple "s"
2019.11.12

පින්තූරය අන්තර්ජාලය ඇසුරෙන් .

උඩගෙදර කතා 197 "මයෙ පුතා" ගෙන්.

"මයෙපුතා" ගෙන්...!

                  අවුරුදු තිහකට කලින් අද වාගේ දවසක පාන්දර මගෙ ලෝකය ම අඳුරු වුන මොහොත ආවේ. කලින් දවස් කීපයකත් එදා මුළු රැයත් ඇහැරලා හිටිය මට ඇහැ පිය වුන තත්පරේකදී නුඹේ පණ කෙන්ඳ හැඟ විලා. ඒ මටත් මාත් මේ ලෝකේ වැඩියෙන්ම ආදරේ කළ පුද්ගලයා... මගේ අප්පච්චී. මට දරා ගන්ට බැරි වෙයි දෝ කියලා ගෙදර පිරිලා හිටිය අනික් අය මට කතා කරලා නෑ. ඒක හොඳද නැද්ද කියන්ට මට තවම බෑ. ඒත් ඒ අවසාන තප්පරෙත් මයෙ අප්පච්චි දකින්ට, කකුල් දෙක ඉඹ ගන්ට මට ලැබුනා නං හොඳයි කියල මට අදත් හිතෙනවා. අදත් නුඹගේ ආලෝකය දිවා රෑ මා වටා...

****                                                       ****                                                               ****

                 නුඹේ කුස තුල එක් වරක්වත් මටත් පිළිසිඳ ගන්නට අවස්ථාව ලැබෙන තුරු, එතෙක් පැතූ පිරිමි බව, පමා වේවායි යලි පැතූ මගේ අනික් අම්මත්, මගෙ අප්පච්චි අවසන් ගමන් යන්නට මාසයකට කලින් අප හැර ගියේ. මව් සෙනෙහසේ ගැඹුරු බව මට පෙන්වා දුන්, මගේ දයාබර නැන්දණිය....

****                                                       ****                                                              ****

                 එක එක ආකාරයෙන් "වරම් දෙන්නට" පමණක් දැන සිටි, මා අපෙඅම්මායි ඇමතූ මගෙ අම්මා මාව හැර ගියේ ඊට හරියටම අවුරුදු දහයකට පස්සේ. ඒ අවසන් වරට මට බත් කටක් කවා දවස් කීපයකින්. අදත් නුඹේ ආදරයට විකල්ප නැත. 

****                                                        ****                                                             ****

                 ඔව්...නුඹලාට තේරුණු තරමින් පැතූ... සුව සතුට සම්පත් මා ලබාගෙන.!

                 නිවන් දකින්නට මොහොතකට කලින් හෝ සිහිනෙන්වත් ඇවිත්, "මයෙ පුතා.." කියා තව එක් වරක් මා අමතා, මගෙ හිස පිරි මැද යන්න. 

                                                                                             simple "s"
2019.11.12

උඩගෙදර කතා 198 ලිං කටෙං වැටුන එකා 60

ලිං කටෙං වැටුන එකා   60

"ඒක දයා.. කොල්ලෝ තරහ කර ගංට ලේසිම PREFECTSHIP එකක්."
"ඔයාට කරන්ට පුලුවන්.."
"කොහොමවත් දැං බෑ කියංට නෙවෙයිනෙ."

                 අලුත් වාරේ පටංගෙන සුමාන දෙකක් විතර යනකොටම මට හොස්ටල් එකේ ශිෂ්‍ය නායක කමක් ලැබුනේ. මට ලැබුනේ ටිකක් ජනප්‍රිය නොවෙන එකක්. කෘෂිකර්ම. එහෙම කිව්වට මේකේ කරංට තියෙන්නේ සති අන්තයේ මල් පාත්ති ටික සුද්ද කරල හොස්ටල් එක වටේ වැවෙන පඳුරු ටික කපල පිරිසිදු කරන එක. ඉතිං ඕකට කොල්ලෝ කැමති වෙයියැ.. මල් පාත්තිවල තියෙන්නෙත් කනාටු වුන පරන මල් ගස් ටිකක්. එව්වා ඔක්කොම ගෙවල් වල නොසලකා හැරිය මල් පාත්ති වල කරදර නොදී ඔහේ හැදෙන එව්වා. තනි පෙති බාබටන්ස් රිදීමල් රිබන් ග්‍රාස් ඩේලියා දාස් පෙතියා මල් ලූනු, ගොඩ මානෙල් වාගේ පොඩි පඳුරු. තව වද වාගේ එව්වත්. ඒ අතරේ කව්රු කව්රු හරි ගෙනත් හිටෙව්ව බෝල්පනා වර්ගයේ ගහක් රෑ කුමාරි ගහක් වාගේ එව්වත් තියෙනවා. තව නම් නොදන්න, කොල ලස්සන ගස් ජාතිත් තියෙනවා. පොඩි නඩත්තුවක් කළා නං සාර්ථක මල් පාත්ති ටිකක් හදා ගංට බැරිවෙන එක්කුත් නෑ. මයෙ අපච්චිගෙං ඉගෙන ගත්ත දේවල්වල ප්‍රයෝජනයක් ගංටත් හොඳ විදිහක්. හැබැයි මං හිතුවේ කෘෂිකර්ම කිව්වම කුඹුරු වැඩයි ලොකු වතුවල වැඩයි තියෙංටම ඕනෑ කියල!

                පළවෙනිම දේ, හොස්ටල් එකේ ඈත කොනේ යටම තට්ටුවේ දාල තියෙන ගෙවිච්ච පරන ආයුද කීපෙං මේ පාත්ති පේරාදෙණිය මල් වත්තේ කොටසක් කරංට වෙන්නේ, තියෙන තියෙන එකක් පිරිමහගෙන. ඒකත් හොඳයි. මයෙ අප්පච්චිලාට වුනත්, ගොඩ වැඩට උදැල්ලයි කැත්තයි වප්පිහියයි ඇරුණම මොනවද තිබ්බේ, කඩෙං ගත්ත ආයුධ.?  ඒ වුනාට වැඩ කරගත්තෙ නැද්ද..! මං දන්නෑ පලවෙනි දවසෙම කොල්ලෝ කතා වුනේ නං අර ටිකක් උසට හැදිල තියෙන ගස් ගානකට ට්‍රිම් කරල ඒ අද්දර වාඩි වෙංට බංකුත් හදංට! බරිගමිං පිට ලෑලි ඉල්ලාගෙන එනවලු... ඉස්කෝලේ ලේබරර්ගෙන් දවසකට දෙකකට ආයුද දෙක තුනක් ඉල්ලා ගන්නවලු... නානායක්කාර සර්රුත් කිව්වා ඉස්කෝලෙං ඕනෑ දේ ඉල්ලල දෙන්නං කියල. අර පුපුරංට පායන කාලේ මල් ගස් වලට වතුර හොයංටයැ. එහෙම පැයිල්ලට ඔරොත්තු දෙන, ටිකක් ලොකු ගස් ජාති හිටවමු කියලයි මං කිව්වේ. පල්ලෙහා වෙල අද්දරට වෙංට හාරල බැඳපු ලිඳේ වතුර නං තියෙනවා. ඒත් ඔව්වා අදින්නේ කව්ද... කමක් නෑ...බලමුකෝ...

                 අපෙ කන්ඩායම එක්කෙනෙක් දෙන්නෙක් ඇර අනික් හැම එක්කෙනාම අධ්‍යාපන චාරිකාව මගෑරියා. සල්ලි නැති හින්දම. ඒ දවසෙම අපි ටික දෙනෙක් පේරාදෙණිය මල් වත්තට යංට කතා කර ගත්තා. සර්ගෙං අවසර ගංටත් ලොකු අපහසුවක් වුනේ නෑ. ඒ ගමන මට වැදගත් වෙන්නේ මීට කලිං මං කවදාවත් පේරාදෙණිය මල් වත්තට ගිහින් නැති හින්දා..! පස්සේ බලනකොට දෙන්නෙක් ඇර ඔක්කොම ඒ බෝට්ටුවේ තමයි. මං අප්පච්චිටත් ලියල යැව්වා මෙහෙම ගමනක් යනවා කියල. ඒක නං මයෙ හිතේ, ගෙදර ඉන්නකොට තවවත් දොට්ට ගියත් කියල යන පුරුද්ද... 

                 ගමන යන දවසට කලිං දවසේ ලතා මේ 'මිනි ට්‍රිප්' එක ගැන මයෙං විස්තර ඇහැව්වා.
"කීයටද යන්නේ?"
"එහෙට නවය හමාරට.. කතා වෙල ඉන්නේ."
"කී දෙනෙක්ද?"
"දැනට දොලහයි."
"හෙටත් රා බොන්ටද හිතාගෙන ඉන්නේ? සපූ නම් ශෝයි බබානෙ..!"
"කලිම්ම හොරෙං හොරෙං ඔය කතාව ආවා. ඒ වුනාට අන්තිමට තීරණය වුනේ ඒ දේ නොකර ඉංට. මොකක් හරි සිද්දියක් වුනොත් ඉස්කෝලේ නමත් ඉවරයි, අපි ඉස්කෝලේ ඉඳලත් ඉවරයි. මේ සත ගණං එකතු කරගෙන යන ගමනක්... ඔව්වා කරංට සල්ලි කොයි. මොලෑසස් කියල තියෙන අරක්කු බෝතලයක් රුපියල් හතක්ලු. පොල් අරක්කු අටක්ලු. කොල්ලෝ සමහර තැං වලට එක් වෙල කලාතුරකිං ඔය රා විදුරුවක් බොන එකත් නතර කරවංට ඕනෑ. ඔයා දන්නවනෙ කරුණාරත්න. ඉස්සර අපෙ පංතියේ හැමදාම පළ වෙනියා. ටිකක් ඔය දඟ වැඩ වලට හුරු වෙලා. මෙන්න මෙයා මේ සැරේ ඕ ලෙවල් පේල්. හිතංටවත් බෑ. ඔය පිස්සු වැඩ හිංදා තමයි. 
"මාත් පිස්සු වැඩක් අද හෙට කියනවා සපූට."
"මොකක්ද..?
"ගමනක් යමු."
"කොහෙද?" 
"අපි දෙන්නගෙම යාලුවෙක්ගෙ ගෙදර.."
"කොහෙද..?"
"ඒ ඔයා සීරියස්ලි හිතුවද ඒක? පිස්සා...!"
"සීරියස් තමයි.. තව ටිකක් කිව්වා නං....! ඒ වුනාට ලතා දන්නවද එහෙම අයත් ඉන්නවා."
"මම දන්නවා...." 

                  අපි පහුවදා උදේ පිටත් වෙනකොට, Girls hostel, helper lady කෙනෙක් "මැඩම් දුන්නා" කියලා පාන් පාර්සලක් ගෙනත් දුන්නා. ඒ අතරේ අපෙ සර්රුත් අපි එක්ක යංට ලෑස්ති වෙල. ! 
"ටිකකට ඉන්න.. ගර්ල්ස් හොස්ටල් එකේ... මැඩමුත් එනවා කිව්වා ලමයි දෙතුන් දෙනෙක් එක්ක. "
"සර්.. මැඩම්ලා යන්නෙ නෑ වෙංට ඇති. ලෑස්ති කර ගත්ත පාන් වගයකුත් එවලා තිබුනා."
"ආ.. ඒකත් එහෙමද. ඒක හොඳයි ලයනල්."

               සර් ආව එකෙන් අපේ නිදහසට ටිකක් බාදා වුනා තමයි. කට්ටිය ඇන්න ගිහිං තිබුන ත්‍රී රෝසස් දෙක තුන බොංටත් හෙන නැටිල්ලක් නටංට වුනා! හැබැයි සර් දුංකල කොම්පැනියේ Shareholder කෙනෙක්! සර් ආව එකට කොල්ලෝ වැඩි දෙනෙක් කැමති වුනා. මං...? මං කිව්වේ කෙල්ලෝ ටිකත් ආවා නං හොඳයි කියල... ඒත් බයෙං එහෙම කිව්වේවත්!!

                මැඩම්ලා එව්ව පර්සලේ, ලූනු තෙල් දාල මැදි කරපු පාන්. අපි ඇන්න ගියෙත් පානුයි බනිසුයි වඩෙයි. තව ජිංජර් බියර් බෝතල් කීපේකුත් තිබ්බා. සර් බිස්කට්.  කට්ටිය ඔක්කොම ගොඩක් සින්දු කිව්වා. මොකක්දෝ ලොකු ගහක් බිම දිගටත් අතු. ඒ ලඟිංම ලොකු පිට්ටනියක්. කට්ටියම ඒකේ සින්දු කිය කිය නැටුවා... ශිල්ප දැක්විලි පිරිල. තව අර ගෑනු පරාන ටිකත් ආවා නං කොහොම හිටීද!

                   පිටිසරෙහි අගේ සිරි නරඹමිනේ...., ගයා ගීතයන් ගමේ වෙල් එලියේ, චන්ද්‍රයා පායා එනවා ප්‍රියේ.. වාගේ අප්පුඩියක් ගහංටත් අමාරු සිංදු වලිං පටං ගත්තේ. ඇල් හේනෙ පැල් රකිද්දී..., රොබින් හුඩ් වගේ ලක්දිව පතල වුන නමයි....ලෝ අඩ නින්දේ... , පුරුතුගීසි කරයා ර  , ඕලු නෙලුම් නෙරිය රඟාලා... , හායි බට්ටෝ.. තණකොල පෙත්තෝ... වාගේ එව්වට අන්තිමට අන්තිමට... සින්දු ටික නැගල ගියා..! අපෙ පුංචි ට්‍රිප් එක හුඟාක් ලස්සන එකක් වුනා.

"දෙයියනේ.. මේ වගේ රත්තරං මනුස්සයෙකුටනෙ අර සර් පද හදල කොල්ලෝ අතරට දැම්මේ."
"ඒක මචං ජනප්‍රියත්වය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්. අනික, මට හිතෙන්නේ පේරාදෙනි ඉන්න කාලේ ගනු දෙනුවක ඉතිරියක්. කොල්ලෝ අස්සේ සින්දු කියාගෙන එයා මේ බාල ජනප්‍රියත්වයක්නෙ හදාගෙන ඉන්නේ. මේ සර් කියන එව්වයේ අහලකකින්වත් තියංට පුලුවන්ද."
"ඒ වුනාට සර් කියන සමහර රසවත් එව්වා මේ ලෝකේ හසරක් මට නං තේරෙන්නෙ නෑ දයා."
"සමහර එව්වා මටත් තේරෙන්නෙ නෑ. ලඟදී අපෙ පන්තිවලට Physics වලට සර්ලු එන්නේ. එතකොට අපිට..."
"ඒ වුනාට දයා, සර් Chemisrry Special නේද කරල තියෙනවා කියන්නේ."
"ඔයාට ඕන නං, Physic, Chemistry විතරක් නෙවේ... Zoo - Botany ත් කරයි."
"අප්පෝ.. මතක් කරංට එපා මචං.."

"ඒක නෙවේ සපු... මේ වීක් එන්ඩ් එකේ යමුද අපෙ ගෙදර."
"මල් පාත්ති ටික?"
"ඒක ලොකු එකෙකුට ටිකක් බලා ගංට කියමු. පොඩි අය ලවා පාත්ති හදන්ට කියලා. එහෙම නැත්තං මේ සතියට ඔන්න ඔයෙ අමතක කරල දාමු සපූ.."
"මං ආපහු පොත් ටික එහෙම සෙට් කර ගංටත් හිතුවේ. කලිම්ම ලෑස්ති වුනොත් හොඳයිනෙ..."
"මේ දෙසැම්බර් ඕලෙවල් වලටද... ඒක මේ සතියෙම පටන් ගංට ඕනද? යමං බං ගිහිං එන්ට."
"මං දවසකිං විතර කියන්නංකො දයා..." මං කරපු රඟ දැක්වීම දයා දන්නවා නං ගෙදර නෙවෙයි එක්ක යන්නේ.. බරිගම සැමියා ගාවට. මූණ දෙසැරයක් විතර අතගාවල එවංට. ඊයෙ පෙරේදත් පත්තරේ තිබ්බලු නුවර මාර්කට් එක ඉස්සරහ බාල්දියක් පෙරලා ගත්ත එකක්. බරිගම සැමී...
"හ්ම්..."

"ඔය යන්ට බෑ කිව්වේ බොරුවට... " කියලා මම අයියට කියන්නම්කො.
"මේ... විහිලුවටවත් කියන්නේ එහෙම නෑ ඔන්න."
"ඇයි... ?"
"එහෙම වුනොත් මං කවදාවත් එන්නේ නෑ."
"පිස්සුද සපූ අයියා. 
මේ.... අයියට මොනවද හදලා දෙන්ට කියන්නේ? වැලි තලප?"
"ඇයි එව්වම නම් කරේ?"
"අයියා වැලි තලප වලට කෑදරයි කියලා මම දන්න හින්දා..."

                                                                                                          simple "s"
2019. 11.15

පින්තූර අන්තර්ජාලය ඇසුරෙන් .